عکاسی خیابانی چیست؟

 هنر عکاسی هنر برجسته ای است که میتوان با آن به هر مفهومی نفوذ کرد و با قدرت بصری دنیایی را دگرگون ساخت. گاهی نیز میتوان چشم جهانیان شد و هر آن چیزی که در خیابان ها در بین مردم جریان دارد و در آنی رخ میدهد ثبت کرد.

 عکاسی خیابانی (Street Photography) یکی از محبوب ترین و فربه ترین ژانرهای عکاسی هنری و حرفه ای است. تعریف عکاسی خیابانی را میتوان هنر عکاسی از زندگی روزمره افراد دانست. اگر به تعریف عکاسی‌ خیابانی توجه کنید، متوجه می‌شوید تعداد عکاسانی که می‌توانند در گروه عکاسی خیابانی قرار بگیرند، به گستردگی افرادی است که دوربین یا حداقل وسیله تصویر برداری (دوربین موبایل) دارند. همین موضوع کمک کرده تا عکاسی خیابانی به یک ژانر تخصصی از دیدگاه خیلی از عکاسان تبدیل شود.

خیلی از افراد عادی که عکاسی را به صورت حرفه ای انجام نمیدهند عکس هایی جذاب از فضاهاهای عمومی منتشر میکنند که می تواند نظر عکاسان حرفه ای را به خود جلب کند. البته این نکته را باید در نظر داشت که همه ما در شبکه های اجتماعی تعداد زیادی عکس را دیده ایم که به نظرمان در این سبک جای می‌گیرند اما شاید اینطور نباشد و لزوما هر عکسی که در خیابان گرفته می شود نمی تواند در این ژانر قرار داده شود باید قوانین ترکیب بندی و زاویه ها و .. نیز رعایت شوند تا آن تصویر را بتوان در این گروه دسته بندی کرد. فراموش نکنید که عکاسی خیابانی باید داستانی را بیان کند یا پیامی را برساند.

شاید این نوع عکاسی شبیه عکاسی حیات وحش و ورزشی است و شما باید هر لحظه دوربینتان را آماده نگه داشته باشید تا لحظه ها را شکار کنید. شهر با کوچه ها و خیابان هایش، با آمد و شد مردم و اهالی آن، با داستان های متنوع، با رفتارهای اجتماعی قابل تحلیل و .. قلمرو جذاب و وسوسه انگیز عکاسان حرفه ای و آماتور بسیاری است. یک عکس خیابانی باید یک لحظه واقعی و غیرساختگی باشد. البته شاید درک مفهوم خود این کلمه کمی سخت و دشوار باشد؛ برای مثال برای اینکه عکسی به عنوان یک عکس خیابانی در نظر گرفته شود، لزومی ندارد که حتما شخصی در تصویر باشد فقط کافیست تصویری جذاب و تامل برانگیز که دخالتی در تشکیل آن نباشد (واقعی باشد) را ثبت کنید.

موضوع عکاسی خیابانی

محل اجتماعات شهری، مردم، بازارها،  میدان ها، خیابان ها، محلات، پارک ها، تجمعات مردمی، عناصر شهرسازی، حرفه ها و مشاغل، هنرهای خیابانی، بازی ها و تفریحات ملی، کودک و پیر و جوان و .. در حوزه عکس های مرتبط قرار دارند وهمچنین موارد متنوعی از ثبت تاریخی، معضلات شهری،  انتقادات سیاسی و اجتماعی، جهان بینی فلسفی، مردم شناسی و خیلی عناوین دیگر تا نکته سنجی ها و شوخی های تصویری عامیانه و طنز در موضوعات عکس های خیابانی مطرح می شوند.در واقع همه مظاهر زندگی اجتماعی در فضاهای عمومی شهری می توانند موضوع عکس های خیابانی باشند. از نگاه شیوه های هنری عکس های خیابانی طیف وسیعی از فرمالیسم و رئالیسم تا سورئال و از تجربه های آوانگارد تا نزدیکترین سلیقه های عامیانه را در بر می گیرد این بدان معنی میباشد که روزمرگی های موضوعی عکاسی خیابانی، الزاماً معادل روزمرگی در عکاسی و نگاه عکاسانه نیست. ارتباط زندگی روزمره مردم با محیط و عناصر محیطی، روابط انسانی، پرتره های مردم شناسی و اجتماعی از مردم کوچه و بازار٫ مردمی که نه هنرپیشه معروفی هستند و نه سیاستمدار شناخته شده ای٫ یکی از علاقه مندی های عکاسان خیابانی است. مردمی که هویت فردی آن ها در عکس های خیابانی در بطن گروه طبقاتی مرجعی است که آن را نمایندگی می کنند. عکاسی خیابانی در کوچه و خیابان های شهر عکاسی می کند و عکس خیابانی به همان موضوعاتی می پردازد که در سطح و لایه بیرونی و قابل رویت شهر اتفاق می افتد.اما همانطور که گفته شد نباید تمام عکسایی که این ویژگی را دارند در این دسته قرار داد.

عکاسی خیابانی بیش از هرچیزی بر پایه شناخت است. شناختی که با نوعی نبوغ٫ غریضه و فرصت طلبی مخصوص به خود تکمیل می شود شناخت شهر، شناخت جامعه، روان شناختی، شناخت مناسبات و اندام شهری، شناخت روابط اجتماعی و فرهنگی شهر و شناخت آداب و سنت های شهری  از ویژگی های عکاسی خیابانی است. عکاسی خیابانی علاوه بر همه علوم انسانی مورد نیاز، با ادبیات عامه آشناست و روایت عامه را به درستی می شناسد. همین موضوع باعث جذب مخاطبان زیادی هم برای دیدن عکس و هم عکاسی از میان همان عامه مردم شده است.

 بی تردید عکاسی خیابانی در سطح کارکردهای امروزی، مدیون تولید دوربین های قطع کوچک و سریع است. اگر چه در گذشته حتی در ایران زمان قاجار عکاسان برجسته ای آثار ماندگاری در این زمینه خلق کرده اند اما دشواری ها و محدودیت های دوربین های عکاسی قطع بزرگ و اتاق تاریک مانع مهمی برای رشد و توسعه عکاسی خیابانی بود. ابداع فیلم و دوربین های ۱۳۵ توسط شرکت ایستمن کداک در سال ۱۹۳۴ را میتوان نقطه عطفی در این رابطه دانست.البته سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ نقطه اوج و شکوفایی تاریخ عکاسی خیابانی است.

 شاید فکر کنیدامروزه با پیشرفت تکنولوژی و ادوات عکاسی انجام اینکار ساده تر شده ولی در واقع اگر تجهیزات بیشتری همراهتون باشه کار سختتری برای عکاسی دارید. در عکاسی خیابانی هر چه کمتر بهترهرچند عکاسان خیابانی علاقه ای به حمل دوربین های پیچیده، حجیم و سنگین و تجهیزات اضافی عکاسی ندارند. یعی شما نباید با تعداد زیادی ابزار و لوازم خود را به همه نشان دهید باید نامرئی باشید! سعی کنید از دوربین های کوچک تر استفاده کنید البته بدین معنا نیست که نباید مثلا از دوربین عکاسی Dslr برای اینکار بهره ببرید.

عکاسی خیابانی امروز

امروزه اکثریت افراد تلفن همراه هوشمند دارد. در هر ثانیه تعداد باور نکردنی عکس در حال نشر در محیط مجازی است. در زمانی که شما این جمله را می‍خوانید بیش از ۲۰۰۰ عکس در اینستاگرام بارگذاری شده است. پس اینطور به نظر می‌رسد که می‌توانید هرجایی و در هر زمانی عکاسی کنید البته این به آن معنا نیست که هر چقدر و هر عکسی که خواستید می‌توانید بگیرید. قانون‌هایی در کشورهای مختلف وجود دارد که محدودیت‌هایی بر عکاس‌ها و عکس‌هایی که ثبت می‌کنند، اعمال می‌کند و برخی از این محدودیت‌ها شامل حال عکاسی خیابابی هم می‌شود ولی به طور کلی مکان های عمومی مانند خیابان محدودیت های کمتری را شامل می‍شوند.از نظر اخلاقی ثبت عکس‌هایی که منجر شود افراد و سوژه‌ها احساس ناراحتی و خجالت کنند کار درستی نیست و حتی ممکن است شمارا به دردسر بیاندازد. اگر نتوانستید تشخیص دهید که عکاسی از سوژه مورد نظرتون کار درستیه یا نه خودتان را در جایگاه آنها قرار دهید و فکر کنید که این عکس ممکن است چقدر باعث آزرده خاطری افراد شود. بهترین راه حل این است که قانون را رعایت کنید تا از هرگونه دردسری جلوگیری کرده باشید. گاهی هم می‌توانید با اجازه گرفتن از افراد و یا برقراری ارتباط دوستانه با آنها، احساس امنیت ایجاد کرده و از خودشان، کودکانشان و یا وسایل و حتی ساختمان‌هایشان عکاسی کنید.

 به گزارش خبرگزاری ایرنا در ایران عکاسی در «فضاهای عمومی» بدون مجوز آزاد است. عکاسی در «فضاهای نیمه خصوصی، نیمه دولتی» با کسب مجوز آزاد است. عکاسی در« فضاهای خصوصی» ممنوع است. عکاسی خیابانی آزاد است این یعنی با وجود سخت‌گیری و محدودیت ‌هایی برای عکاسی از سوی نهادها و مشکلات برای عکاسی خیابانی تمامی این محدودیت‌ها غیرقانونی است و زمانی که عکاس به دنبال عکسبرداری از فضاهای خیابانی همچون ترافیک، مغازه‌ها، دستفروشان کنار خیابان و هر چیزی که غیر از چهره های مربوط به فضاهای عمومی است نمی توان برای عکاسان محدودیت ایجاد کرد.البته نکات دیگری هم هست که باید در نظر داشت مثل این که چهره، حریم شخصی است و عکاسی از حریم خصوصی ممنوع است یا این که عکاسی از حریم خصوصی سلبریتی‌ها و مسئولین آزاد است. به هر حال ما باید به افراد احترام بگذارید و اگر کسی دوست نداشت شما عکسسش را داشته باشید با لبخندی معذرت خواهی کنید و تصویر را پاک کنید.

بیان دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

دسته بندی ها

آخرین نشریات

شهرگردی چیست؟

شهر ساختار اصلی شکل دهنده بسیاری از گونه های گردشگری می باشد و بسیاری از گردشگری ها را نمیتوان بدون حضور در شهر در نظر گرفت

بردگیم چیست؟

بردگیم یا همان بازی رومیزی شامل مهره‌ها، کارت‌ها یا ژتون‌هایی می‌شود که طبق قوانین از پیش تعیین شده

ده کافه برتر بافت سنتی شهر یزد

کافه گردی از جمله کارهایی است که اکثر مردم دنیا علاقه زیادی به آن دارند. یکی از مهمترین المان ها در انتخاب کافه